บทที่ 57 บทที่57 พาเมียไปง้อที่เชียงใหม่

บทที่57

พาเมียไปง้อที่เชียงใหม่

///ตะวัน///

ผมได้ฟังสิ่งที่พ่อพูดแล้วยิ่งทำให้ผมมั่นใจว่าไอ้โซ่มันคือคนเลว จันทร์เจ้าเธอสะบัดหน้าหนีไปอีกทางแม่ผมเองก็เช่นกัน ผมจึงลุกแล้วเดินอ้อมมาหอมแก้มทั้งสองคนจนพ่อผมแอบหันไปอมยิ้มอีกทาง

“ผมขอโทษครับแม่ ที่รักพี่ขอโทษนะครับ”

“ไปไกลๆเลยแม่จะกินข้าว”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ